Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Kościół wzniesiony w latach 1898–1900 jako świątynia ewangelicka na miejscu starszej budowli szachulcowej z połowy XVIII wieku. Budowę finansował cesarz Wilhelm II, który przekazał na ten cel 60 000 marek i objął nad nią opiekę; projektowaniem i kierownictwem zajął się nadworny rada budowlany Gotthilf Ludwig Möckel. Poświęcony w grudniu 1900 roku, kościół stanowił do 1945 roku znane centrum luteranizmu na ziemi świebodzińskiej. Po zajęciu miasta przez wojska sowieckie w 1945 roku i przywłoczeniu najcenniejszych przedmiotów wyposażenia, budowla przeszła na użytek Kościoła katolickiego. W 1981 roku na jego terenie utworzono osobną parafię pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Królowej Polski.