Kościół pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny

Dawna świątynia ewangelicka wzniesiona w 1755 roku według projektu Christiana Feistesa, inspektora budowlanego zarządu dóbr rodziny Schaffgotschów. W latach 1786–1787 świątynia została rozbudowana, a w 1821 dobudowano od strony zachodniej klasycystyczną wieżę z barokowym dachem hełmowym i podwójną latarnią. Wieżę zwieńczają trzy spiżowe dzwony podarowane w 1826 roku przez króla Fryderyka Wilhelma III. Wyposażenie kościoła obejmuje pierwsze organy zamontowane w 1759 roku, organy z 1859 roku (21 rejestrów, oryginalny stół gry, zachowane do dziś), wielki lichtarz ze szkła ołowiowego wykonany między 1770 a 1790 rokiem przez szklarsko-porębskich hutników i szlifierzy, drewnianą chrzcielnicę, kazalnicę i liczne obrazy. Pierwotne wyposażenie wnętrza zachowało się nietknięte do czasów współczesnych.