Kościół pw. Przemienienia Pańskiego w Tarnogrodzie

Trzynawowa bazylika wzniesiona po 1750 roku w stylu późnobarokowym z rokokową dekoracją wnętrza, zaprojektowana przez lwowskiego architekta Bernarda Meretyna z fundacji wojewodów lubelskiego Tomasza Antoniego Zamoyskiego i podolskiego Jana Jakuba Zamoyskiego. Trójdzielna fasada z wysuniętą wyższą częścią środkową, ujęta pilastrami i zwieńczona szczytem z kamiennymi rzeźbionymi latarniami, ukształtowała się jako jedna z charakterystycznych realizacji baroku na terenie Zamojszczyzny. We wnętrzu polichromię z lat 1880–1889 wykonał Szymon Zin, przedstawiającą sceny z życia Chrystusa i Matki Boskiej. Głównym dziełem wyposażenia jest ołtarz Fabiana Möllera z połowy XVII wieku, przeniesiony w 1783 z kolegiaty zamojskiej, ozdobiony rzeźbami i obrazami oraz zawierający dzieła Domenica Tintoretta (obrazy św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty) i kopię obrazu Murilla. Liczne barokowe i rokokowe ołtarze w nawach bocznych stanowią bogaty wystrój rzeźbiarski. Obok kościoła stoi dwukondygnacyjna ceglana dzwonnica.