Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Modernistyczny kościół parafialny wzniesiony w latach 1948–1956 według projektu Stanisława Gałęzowskiego i Władysława Pieńkowskiego, z dobudowaną w 1959–1960 kaplicą. Trzynawowa budowla z cegły i żelbetu o bogatej strukturze przestrzennej — prezbiterium podzielone na trzy nawy z półkolistymi apsydami, główna nawa znacznie podwyższona, oddzielona od bocznych półkolistymi arkadami. Stropy kasetonowe, drewniane okładziny i betonowe kolumny podpierające chór tworzą nowoczesne wnętrze. Fasadę zdobi zmniejszona wieża, a boczne elewacje — sześć smukłych okien na stronę. Nad prezbiterium umieszczona latarnia w kształcie korony. Bogato wyposażona w witraże: w prezbiterium prace Gierżabka, w lewej nawie witraże świętych i błogosławionych polskich, w prawej — apostołów. Kaplica Matki Bożej Fatimskiej ma kształt rotundy na dwóch kondygnacjach z namiotowym dachem.