Kościół pw. Świętego Ducha

Zabytkowa świątynia toruńska na Rynku Staromiejskim, pierwotnie kościołem ewangelicko-unijnym, od 1945 roku w jurysdykcji jezuitów. Budynek wzniesiony został w wyniku konfliktów religijnych (tumult toruński z 1724), początkowo jako dom modlitwy bez wieży według projektu Efraima Schrögera, poświęcony w 1756. Neobarokową wieżę zaprojektowali Hugo Hartung i Carl Schäfer, wzniesiono ją w latach 1897–1899. Wnętrze zawiera bogate wyposażenie z XVIII wieku: ołtarz główny projektu Schrögera, ambonę z baldachimem (1759), intarsjowane portale dębowe do zakrystii, marmurową chrzcielnicę oraz obraz J.S. Neudecka. Historyczne rokokowe organy z gdańskiego warsztatu Fryderyka Rudolfa Dalitza, spalone w pożarze w 1989 roku, zostały zrekonstruowane. Część wyposażenia uległa zniszczeniu lub zaginęła w wyniku zmian wyznaniowych i II wojny światowej.