Kościół Wniebowzięcia NMP

Murowana, orientowana świątynia o bogatej historii, pierwotnie wzniesiona w 1753 jako cerkiew św. Trójcy, przebudowana w 1807 i konsekrowana w sierpniu tego roku. Na przełomie lat 1849–1850 rozbudowano nawę główną, pod koniec XIX wieku dobudowano przedsionek, a wieżę-dzwonnicę o trzech kondygnacjach powiększono w latach 1899–1900. Wnętrze otrzymało polichromię w 1893. Do 1945 służyła wiernym obrządku greckokatolickiego, następnie od 1946 parafii rzymskokatolickiej. Od 1973 stanowiła świątynię parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, a po 2000 została opuszczona w związku z budową nowego kościoła. Wokół świątyni znajdują się kamienne ogrodzenie wpisane do rejestru zabytków oraz kapliczka św. Krzysztofa i krzyż misyjny.