Kościół pw. Świętej Trójcy i św. Katarzyny

Trzynawowa świątynia bazylikowa wzniesiona w 1466 roku przez wojewodę krakowskiego Jana Pileckiego, przebudowana gruntownie przed 1727 rokiem przez hetmana Jana Klemensa Branickiego (zapewne według projektu Jana Henryka Klemma) i konsekrowana w 1782. Budowla w stylu późnobarokowym z prezbiterium o murach gotyckich wyróżnia się dwiema wolnostojącymi kwadratowymi wieżami o wysokości około 18 metrów, połączonymi z fasadą wklęsłymi ścianami parawanowymi. Po wielu zniszczeniach w wyniku pożarów (1629, 1657) i rabunku (1608) przetrwała do współczesności. We wnętrzu znajdują się ołtarze pochodzące z różnych okresów — neobarokowe i neogotyckie — polichromia wykonana przez Juliana Krupskiego w 1910–1911 oraz osiem obrazów S. Mirysa. Zespół kościelny z plebanią, wikarówką, dwoma dzwonnicami i ogrodzeniem stanowi zabytek architektury pierwszej grupy. Obszerny remont elewacji przeprowadzono w latach 1994–1995, zaś gruntowne prace konserwatorskie wnętrza i wyposażenia — w latach 2003–2013.