Bazylika Katedralna Świętego Michała Archanioła i Świętego Floriana Męczennika

Zabytkowa bazylika katedralna na warszawskiej Pradze-Północ, wzniesiona w latach 1888–1904 według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego (przy współpracy Ludwika Panczakiewicza), wyłonionego w konkursie ograniczonym do architektów krajowych. Trzynawowa bazylika z transeptem i pięcioma wieżami, nawiązująca formą do gotyku nadwiślańskiego, traktowana przez znawców architektury jako wzorcowa w polskiej architekturze sakralnej. Konsekrowana w 1901, pod względem wysokości wież zmieniona w latach 1932–1934. Podczas II wojny światowej wysadzona przez Niemców we wrześniu 1944; odbudowana w latach 1951–1972 pod kierunkiem Stanisława Marzyńskiego. Od 1992 katedra diecezji warszawsko-praskiej, od 1997 bazylika mniejsza. We wnętrzu znajduje się barokowa figura św. Floriana Męczennika, popiersie i relikwiarz ks. Ignacego Kłopotowskiego oraz liczne tablice pamiątkowe. W 1997 umieszczono na elewacji mozaiki, a okolice świątyni wzbogacone są pomnikami historycznymi i pomnikiem ks. Ignacego Skorupki.