Kościół parafialny pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny

Gotycka świątynia wzniesiona w 1411 na skarpie wiślanej jako fundacja księcia Janusza Starszego i jego żony Danuty Anny, będąca jedną z najstarszych kościołów Warszawy. W II połowie XV wieku przekształcona z jednonawowej budowli w trójnawową bazylikę za sprawą księcia Bolesława IV; w I połowie XVI wieku dobudowano wieżę-dzwonnicę. Kościół wielokrotnie przebudowywany zwłaszcza w XIX i XX wieku; w latach 1906–1915 poddano go regotycyzacji. Spalony w 1656 i ponownie w 1944, odbudowany w latach 1947–1966 według prewojennych wizerunków. Przysadzista budowla z schodkowym szczytem, wysmukłymi blendami i ostrołukowymi portalami; do gotyckiego korpusu dobudowano w XVII–XVIII wieku barokowe kaplice z kwadratowymi wymurami pokrytymi zielonymi hełmami. We wnętrzu neogotycki ołtarz z obrazem Nawiedzenia oraz metalowa rzeźba Jezusa. Wpisany do rejestru zabytków w 1965 roku.