Kościół pw. Świętego Augustyna

Trójnawowy kościół bazylikowy wzniesiony w latach 1891–1896 z czerwonej cegły klinkierowej z kamiennymi detalami architektonicznymi, projektowany przez Edwarda Cichockiego i Józefa Hussa. Budowę sfinansowała hrabina Aleksandra Potocka na pamiątkę swojego małżonka Sierpnia Potockiego. Wysoka neoromańska wieża (70 m) została swego czasu najwyższą budowlą Warszawy. Wnętrze zawiera sklepienia krzyżowe, bogatą artykulację z gurtami i zdwojonymi pilastrami o kapitele korynckich oraz ołtarz główny z rzeźbą Świętej Rodziny. Kościół przetrwał II wojnę światową jako jedna z niewielu budowli na terenie byłego warszawskiego getta, gdzie podczas okupacji działał Nowy Teatr Kameralny. Ucierpiał w wyniku bombardowania podczas powstania warszawskiego, a jego dach podpalili Niemcy. Po wojnie poddano go gruntownej renowacji; w 2006 zainstalowano instrument cyfrowy, a w kolejnych latach odrestaurowano wieżę i elewacje.