Kościół pw. Świętego Wawrzyńca

Zabytkowy kościół warszawski o korzeniach średniowiecznych — pierwsza wzmianka o świątyni we wsi Wielka Wola pochodzi z 1412 roku. Obecna murowana budowla wzniesiona została w latach 1695–1755 z fundacji królowej Marii Kazimiery Sobieskiej, początkowo pod kierunkiem Joachima Daniela Jaucha, następnie Johanna Friedricha Knöbela. Kościół na planie prostokąta z wielobocznym prezbiterium powstał w stylu późnobarokowym. Wielokrotnie zniszczony i odbudowywany — podczas oblężeń pruskich w 1794, powstania listopadowego w 1831, i w czasie rzezi Woli w sierpniu 1944, kiedy to w przykościelnym ogrodzie Niemcy zamordowali kilkaset osób. Po wojnie świątynia została restaurowana; w 1923 podniesiona do rangi parafii. Wnętrze zawiera śladów historii: wmurowane w mury rosyjskie lufy armatnie z czasów zmian wyznaniowych w XIX wieku oraz tablice pamiątkowe poświęcone uczestnikowi powstania listopadowego Józefowi Sowińskiemu i żołnierzom broniącym Reduty Wolskiej w 1939. Od 2005 ponownie funkcjonuje jako parafia św. Wawrzyńca na Reducie Wolskiej. Kościół wpisany do rejestru zabytków w 2003 roku.