Kościół pw. Świętej Anny

Zabytkowa świątynia warszawska przy Krakowskim Przedmieściu, powstała przy klasztorze bernardynów ufundowanym przez księżną Annę Fiodorównę w 1454 roku. Budowę kościoła w stylu gotyckim rozpoczęto w 1454, ale dwa pożary (1507, 1515) niszczyły budowlę; odbudowę zakończono w 1533 dzięki fundatorom w osobach księżnej Anny Radziwiłłówny, Beaty z Tęczyńskich Odrowążowej i bpa Jana Lubrańskiego. Świątynia wielokrotnie przebudowywana (ok. 1620, 1660–1667) stanowi mieszaninę stylów: gotyckie prezbiterium, wnętrze zbarokizowane w latach 1750–1753 z polichromią ks. Walentego Żebrowskiego, fasada klasycystyczna z 1788 projektowana przez Piotra Aignera, dzwonnica neorenesansowa z 1818–1821. Jednonawowa, z licznymi ołtarzami bocznymi. W 1830 powstała kaplica Loretańska ze rzeźbą Matki Bożej Tadeusza Czajkowskiego. Spalona w 1944, odnowiona w latach 1946–1962. Wpisana do rejestru zabytków w 1965. Od 1928 pełni funkcję kościoła akademickiego (od 1815 funkcję tę pełnił kościół Wizytek), obecnie Centralny Ośrodek Duszpasterstwa Akademickiego. W przylegającym klasztorze z 1514 zachowało się jedyne w Warszawie sklepienie kryształowe.