Synagoga Nożyków

Synagoga ortodoksyjna przy ulicy Twardej 6 w Warszawie, wzniesiona w latach 1898–1902 z fundacji Zalmana i Rywki Nożyków; uroczyście otwarta 12 maja 1902. Projekt wykonał prawdopodobnie Leandro Marconi. Budynek pomieszczał około 600 osób (połowa dla kobiet, połowa dla mężczyzn). W 1923 dobudowano chór według planów Maurycego Grodzieńskiego. Podczas II wojny światowej posłużyła za stajnię i magazyn, podczas powstania warszawskiego została znacznie uszkodzona, lecz jej solidna konstrukcja się nie zawaliła. Po wojnie prowizorycznie zabezpieczona i częściowo wyremontowana; pierwsze powojenne nabożeństwo odbyło się w lipcu 1945, oficjalne otwarcie w 1951. W latach 1977–1983 przeprowadzono gruntowny remont przywracający wygląd z początku XX wieku, realizowany przez warszawskie architektki Hannę Szczepanowską i Ewę Dziedzic. Od 1983 synagoga funkcjonuje jako główna świątynia Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie. We wnętrzu znajdują się witraże (w tym „Najświętszy Sakrament