Kościół pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny

Orientowana, murowana z cegły świątynia jednonawowa z wydzielonym prezbiterium, pierwotnie ewangelicki kościół św. Mateusza zbudowany w 1581 roku. Po pożarze Wąsosza w 1710 roku i zniszczeniach wojennych w 1759 r. odbudowana w latach 1766–1767 pod kierunkiem Jerzego Wandelta i Fryderyka Rohnkego, konsekrowana w listopadzie 1767. Wielokrotnie restaurowana w XIX wieku. Charakterystyczną cechą są trójpiętrowe empory otaczające ściany z trzech stron. We wnętrzu barokowy ołtarz główny z XVIII wieku ozdobiony rzeźbami, a także prospekt organowy wykonany w 1769 roku przez Franciszka Ufflera z Głogowa. Na zewnętrznych ścianach zachowały się późnobarokowe i klasycystyczne kamienne epitafia.