Kościół pw. Trójcy Świętej

Barokowa kolegiata wzniesiona w latach 1754–1755 w miejscu wcześniejszego kościółka ryglowego z 1643 roku, ufundowana przez hrabiego Piotra Przebendowskiego i otrzymująca rokokowy wystrój. Jednowieżowa budowla z obszernym transeptem ozdobionym szczytami w znacznym stopniu zachowała barokowy charakter pomimo przebudowy w latach 1927–1929, kiedy rozbudowano jej przednią część wraz z prezbiterium i konsekrowano ją w 1928 roku. We wnętrzu znajdują się późnobarokowe ołtarze, rokokowa ambona i chrzcielnica, kuty żyrandol z polskim orłem (XVIII wiek), szafa na ornaty z 1720 roku oraz witraże z ornamentami roślinnymi (1888), scenami świętymi (1928) i wydarzeniami z życia Chrystusa (lata czterdzieste XX wieku). Podniesiona do godności kolegiaty w 1995 roku.