Kościół pw. Świętego Sebastiana w Wieliczce

Modrzewiowa świątynia jednonawowa wzniesiona w latach 1581–1598 na stromym zboczu wzgórza Babiny wśród kilkusetletnich drzew, konsekrowana przez kardynała Jerzego Radziwiłła. Wzniesiona jako wotum wdzięczności za ocalenie Wieliczki od epidemii cholery dzięki staraniom żupnika Sebastiana Lubomirskiego. Prezbiterium zamknięte pięciobocznie jest węższe od nawy. Barokowy wystrój świątyni pochodzi z XVII wieku i obejmuje zabytkowe organy cystersa Eliasza Wykuszewskiego oraz rokokowy ołtarz główny. We wnętrzu znajdują się obrazy z XVI i XVII wieku, w tym Madonna ze Świętym Sebastianem i Świętym Rochem oraz obrazy świętych. Renowacja z lat 1903–1910 zaowocowała witrażami projektu Stefana Witolda Matejki oraz polichromią Włodzimierza Tetmajera.