Kościół pw. Świętego Marcina

Drewniana, jednonawowa świątynia orientowana o konstrukcji zrębowej, wzniesiona około 1730 roku i konsekrowana w 1747 przez biskupa Michała Kunickiego; restaurowana pod koniec XIX wieku oraz w latach 2000–2001. Prezbiterium zamknięte ścianą prostą, z piętrową zakrystią i kaplicą ogrojca z drugiej połowy XIX wieku. Wnętrze nakryte płaskim sufitem wspieranym czterema słupami, z chórem muzycznym wspieranym dwoma słupami i prospektem organowym z instrumentem Tomasza Falla z około 1908 roku. Ołtarz główny powstały na początku XVIII wieku zawiera słynący łaskami obraz Matki Bożej Wiśniowskiej z XVII wieku, ufundowany przez Helenę Zawadzką. Cztery ołtarze boczne oraz ambona barokowa z końca XVII wieku, chrzcielnica i kropielnica późnobarokowe z drugiej połowy XVIII wieku. Polichromia o motywach roślinnych wykonana w 1910 roku przez Michała Tarczałowicza. Przy kościele znajduje się drewniana dzwonnica słupowa z dzwonem odlanym w 1726 roku przez Kaspra Kramnitza, a także droga krzyżowa z kamiennymi obeliskami poświęcona w 2001 roku przez kardynała Franciszka Macharskiego.