Kościół pw. Św Bartłomieja Apostoła

Kościół parafialny w stylu baroku polskiego, którego kamień węgielny położono w 1701 roku; ufundowany przez prałata Mariana Kępskiego i konsekrowany w 1708. Murowana, otynkowana świątynia o jednej nawie posiada prezbiterium ze ściętymi narożnikami oraz przylegające do niego kaplice. Wieża była podwyższana wielokrotnie — między innymi w 1796 przez mistrza murarskiego Walentego Urbańskiego; kolejna rozbudowa (zakrystia, kaplica i ponowne podniesienie wieży) nastąpiła w latach 1898–1911. Wnętrze zdobią pilastry z kapitelami ozdabianymi głowkami puttów, sklepienia kolebkowe i krzyżowe, a drewniany chór ozdabiają malowidła z Nowego Testamentu. Świątynia zawiera siedem barokowych ołtarzy, w tym dwukondygnacyjny ołtarz główny z początku XVIII wieku, z ornamentyką roślinną i rzeźbami świętych — między innymi św. Bartłomieja i św. Jana Chrzciciela. Znaczący obraz Chrystusa Bolesnego adorowanego przez świętych sprowadzono z Rzymu.