Kościół świętej Teresy z Lisieux

Kościół filialny o bogatej historii, którego najwcześniejsze wzmianki pochodzą z 1315 roku. Obecna budowla, wzniesiona w latach 1770–1799 staraniem księdza Georga Freitaga, do 1945 roku należała do ewangelików, pod wezwaniem św. Barbary. Murowany, orientowany, otynkowany, z kwadratową wieżą z 1834 roku i zegarem z 1865 roku. Powiększony w latach 1899–1900 według projektu architekta Hansa Polziga, gruntownie odnowiony w latach 1927–1932. Wnętrze prezentuje sklepienia kolebkowe wsparte na drewnianych słupach, empory wzdłuż trzech ścian oraz prezbiterium z krótkim korpusem dobudowanym na przełomie XIX i XX wieku. Wyposażenie stanowią: ołtarz główny z fragmentami snycerskimi z I połowy XVIII wieku, późnobarokowy obraz Matki Boskiej, barokowy posąg Chrystusa Zmart