Kościół pw. NMP Niepokalanie Poczętej

Barokowy kościół parafialny, fara wolsztyńska, wzniesiony w latach 1767–1769 na miejscu wcześniejszych świątyń, konsekrowany przez opata Jana Nepomucena Bystrama. Halowa, trójnawowa budowla na planie prostokąta z monumentalnym prezbiterium, pierwotnie zwieńczona kopułami z freskami pędzla Jana Byszkowskiego. Wieża, zniszczona w pożarze miasta 1810 roku, została odbudowana ostatecznie w 1830 roku; w 1983 przywrócono jej pierwotny kształt z kopułą i latarnią według projektu Stanisława Siedlarka. We wnętrzu znajduje się czterokolumnowy ołtarz główny z obrazem NMP Niepokalanie Poczętej z przełomu XVI i XVII wieku, dzieło najprawdopodobniej kierowane przez architekta Antoniego Hoeniego Wróńskiego z Poznania. Bogaty zespół wyposażenia: ambon z rzeźbami ojców Kościoła, chrzcielnicę z sceną chrztu Chrystusa, chór organowy podtrzymywany przez kariatydy anielskie (inspiracja wzorami jezuickimi), liczne ołtarze boczne z obrazami sprowadzonymi z Rzymu, krypty fundatorów, drwę krzyżową z 1927 roku oraz organy firmy Gebrüder Walter z 1879 roku (generalnie wyremontowane w 2013–2014). Freski w nawie przedstawiają dziesięć chórów anielskich, adorację Baranka Bożego i sceny biblijne. Przy kościele stoi późnobarokowa dzwonnica z końca XVIII wieku z rzeźbą Ukrzyżowanego autorstwa Edwarda Przymuszały z 1934 roku.