Kaplica filialna

Drewniana kaplica salowa, orientowana, konstrukcji wieńcowej, pierwotnie służąca jako kantorówka protestancka, wzniesiona około 1890 dla lokalnej społeczności ewangelickiej. Przejęta przez katolików w 1950 roku. Budowla pozbawiona wyodrębnionego prezbiterium, z kruchą od strony zachodniej i dwuspadowym dachem zwieńczonym małą wieżyczką. Ściany tynkowane wewnątrz, wyposażenie powojenne. Otaczają ją drewniana droga krzyżowa, krzyż przy wejściu oraz maryjna kapliczka.