Kościół parafialny pw. Bożego Ciała

Gotycka świątynia we Wrocławiu, pierwotnie kościół komandorii joannitów, powstała w wyniku przekształcenia wcześniejszego obiektu z 1320 roku. Obecna bryła w stylu gotyckim z czerwonej cegły pochodzi z pierwszej połowy XV wieku i stanowi jedną z trzech największych piętnastowiecznych bazylik wrocławskich. Trójnawowa, pięcioprzęsłowa budowla o długości 39 m i wysokości ścian nawy głównej 27 m, charakteryzuje się gładkimi elewacjami zdobionymi ostrołukowym oknem i ceramicznym szczytem ze sterczynami. Zabytkowy kościół przetrwał liczne zniszczenia — od eksplozji baszty prochowej w 1749, przez służbę wojskową w XVIII wieku, po masowe szkody (75 procent) podczas oblężenia Festung Breslau w 1945 roku. Odbudowany w latach 1955–1962 i 1967–1970. Wnętrze, przebudowane w duchu baroku w 1700 roku, zawiera rzeźby, relikwiarz, berło procesyjne oraz elektro-pneumatyczne organy z 1977 roku.