Kościół pw. Najświętszego Serca Jezusowego

Kościół wzniesiony w latach 1883–1885 przy klasztorze Sióstr Dobrego Pasterza według projektu architekta diecezjalnego Josepha Ebersa na Placu Grunwaldzkim we Wrocławiu. Po zniszczeniach II wojny światowej i rozebraniu sąsiedniego kościoła św. Piotra Kanizjusza w 1945 roku, świątynia została ustanowiona kościołem parafialnym i powierzona Salezjanom; parafia erygowana w 1946. Jednonawowe wnętrze trzyprzęsłowe nakryte sklepieniami krzyżowymi, podzielone pierwotnie kamieniowym ołtarzem o formach neogotyckich na odrębne części dla zakonnic, świeckich i wychowanek klasztoru. Budowla reprezentuje neogotyk ze skromną dekoracją z glazurowanej cegły. Wyjątkową wartość artystyczną mają dwa nowoczesne witraże autorstwa Reginy Rychłowskiej-Molińskiej (1973–1976): witraż Najświętszego Serca Jezusa nad prezbiterium oraz witraż Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, wzbogacony symboliką chrześcijańską.