Kościół pw. Świętego Henryka

Neogotycki kościół bazylikowy na planie krzyża łacińskiego wzniesiony we Wrocławiu w latach 1890–1893 według projektu architekta Josepha Ebersa. Budowlę, powstałą z inicjatywy biskupa Heinricha Förstera, konsekrował w 1893 kardynał Georg Kopp. Zbudowana z cegły i klinkieru świątynia wyróżnia się dwuwieżową fasadą zwieńczoną rozetą charakterystyczną dla gotyku francuskiego oraz ozdobami z zielono glazurowanej ceramiki. Wieńcem kaplic otoczone są transept i prezbiterium. Po zniszczeniach wojennych przywrócono jej pierwotny wygląd, a w 2003 roku odrestaurowano monumentalne hełmy wieżowe. We wnętrzu zachowały się pierwotne elementy wystroju, między innymi ambona i fresk ukazujący Maryję na tle wrocławskich kościołów.