Kościół farny pw. Wniebowzięcia NMP i św. Stanisława Biskupa Męczennika

Gotycka fara wzniesiona w XV wieku jako bazylika trzech naw, przebudowana w XVI wieku do formy pseudobazylikowej z nowym prezbiterium i wieżą. Świątynia wielokrotnie ucierpiała — spłonęła w 1629, została spalona podczas Potopu szwedzkiego w 1655 (runęła ściana północna, odbudowana w 1672), w 1709 złupiona przez wojska szwedzkie. Po zawaleniu się sklepień naw bocznych w 1772 przeprowadzono gruntowną odbudowę w 1792 według projektu Jana Bindera z Kórnika. W latach 1881–1887 architekt Zygmunt Gorgolewski dokonał przebudowy detali i dekoracji. Wnętrze o bogatym wyposażeniu: późnorenesansowy drewniany ołtarz główny z około 1640 z obrazem Wniebowzięcia i fundatorem księdzem Bielawskim, malowidła ścienne ze scenami z historii Polski z końca XIX wieku, cztery portrety trumienne właścicieli miasta, witraż poświęcony Dzieciom wrzesińskim autorstwa Mariana Turwida. Na zewnętrznym prezbiterium drewniana rzeźba Chrystusa z 1923 autorstwa Jakuba Juszczyka z Żegociny.