Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego

Kościół filialny o średniowiecznych korzeniach, którego budowę zaczęto w 1445 roku i zakończono w 1515 roku jako kościół klasztoru dominikanów. Orientowana świątynia jednonawowa z wyodrębnionymi kaplicami wzdłuż nawy oraz emporami, nakryta sklepieniem krzyżowym. Budowla przetrwała kasatę klasztoru w 1541 roku, pożar w 1632 roku, okres użytkowania przez gminę protestancką (1815–1946) — kiedy to wybudowano nową wieżę — oraz uległa licznym remontom w XVIII wieku. Od 1946 roku świątynia należy do klarysek Najświętszego Sakramentu i pozostaje miejscem nieustannej adoracji Najświętszego Sakramentu.