Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Kościół o bogatej, sięgającej średniowiecza historii, pierwotnie wspomniany w dokumencie z 1272 roku. W drugiej połowie XIV wieku kanonicy regularni św. Augustyna wybudowali trójnawową bazylikę, którą po pożarach w 1472 i 1486 przebudowano na kościół halowy. Znacząca przebudowa nastąpiła w 1515 roku, kiedy wzniesiono nową wieżę, podwyższono nawę główną i wzniesiono zachodni szczyt. Po pożarze w 1730 roku wnętrze wzbogacono bogatym wyposażeniem rzeźbiarsko-sztukatorskim. Zewnętrze zachowało gotycki charakter, a loggia reprezentuje styl renesansowy. We wnętrzu znajdują się stalle z 1695 roku, gotycki ołtarz Św. Trójcy z XVI wieku oraz sarkofag księcia Henryka IV Wiernego. Zespół klasztorny wraz z kościołem w 2011 roku ustanowiono pomnikiem historii.