Kościół pw. św. Jana Kantego

Neogotycka świątynia trzynawowa o charakterze bazyliki, wzniesiona z cegły i otynkowana, budowana w latach 1864–1884 z udziałem fundacji ordynata na Łańcucie Alfreda Potockiego, przy współpracy inżyniera Wysockiego. Fasadę akcentuje schodkowy szczyt, wnętrze nakryte sklepieniami gwiaździstymi. Bogate wyposażenie obejmuje neogotycki ołtarz główny z 1899 roku (projektu Tadeusza Wacława Munnicha, wykonanie Ferdynanda Majerskiego), neogotyckie ołtarze boczne oraz neorenesansowe ołtarze w nawach bocznych. Polichromia ornamentalno-figuralna z 1914 roku (projekt Tadeusza Popiela, wykonanie Jana Domańskiego, Stanisława Dębickiego i Antoniego Trojnara) oraz witraże projektowane przez Popiela powstały w warszawskim zakładzie Stanisława Gabriela Żeleńskiego. Wyposażenie uzupełniają rzeźby i obrazy z XVIII–XIX wieku, zabytkowe stalle i konfesjonały rzeźbione przez Szczepana Koniecznego, a także dzwon z 1756 roku z ludwisarni gdańskiej. Od 1991 roku w świątyni przechowywane są relikwie św. Jana z Kęt.