Kościół pw. Świętego Marka w Żywcu

Kościół św. Marka w Żywcu ma bogatą historię sięgającą 1591 roku, kiedy to wzniesiono tu drewniany budynek jako wotum w celu przebłagania o koniec zarazy. W 1664 świątynię wyposażono w polichromię wykonaną przez Fabiana Sobinowicza, a w następnych stuleciach wzbogacało ją kilka bocznych ołtarzy fundowanych przez lokalnych mecenasów. W 1885 drewnianą budowlę zastąpił murowany kościół, pozostawiając na wieży drewnianą płaskorzeźbę św. Marka z epoki baroku. Współczesne wyposażenie obejmuje neogotyicki ołtarz z rzeźbami, obrazy religialne z XIX wieku (w tym dzieło Teodora Stachowicza z 1834), oraz organy Riegerów z 1895 o neoklasycystycznym prospekcie zawierającym zdobienia rzeźbiarskie. Przy kościele rozciąga się zabytkowy cmentarz założony w 1784, z neogotyką kapliczką grobową i kamienną rzeźbą św. Józefa z 1797.