Kościół pw. Miłosierdzia Bożego

Neogotycki kościół trójnawowy wzniesiony w latach 1905–1906 w Bydgoszczy, pierwotnie służący gminie ewangelicko-unijnej. Projekt opracował w 1904 roku Ismar Hermann, inspektor budowlany, zatwierdzony przez pruskie ministerstwo przez Friedricha Oskara Hossfelda. Masywną, czerwonolicową bryłę zdominowała wysoka wieża z iglicowym hełmem; elewacje bogato udekorowano blendomii, maswerkami i stereżynami. Portal frontowy zdobi płaskorzeźba Chrystusa Dobrego Pasterza, a poniżej znajduje się mozaika Matki Boskiej Częstochowskiej. Po 1945 roku, gdy świątynia trafiła do katolików, przystosowano wnętrze do obrzędów łacińskich — usunięto boczne empory, a Kazimierz Lipiński wyrzeźbił trzy nowe ołtarze, w tym główny w formie ludowego tryptyku z lipowymi płaskorzeźbami. We wnętrzu zachowała się ambona z polichromowanymi scenami oraz strop kasetonowy nawy głównej z niedawno odnowioną polichromią.