Kościół pw. Świętej Trójcy

Późnogotycka świątynia franciszkańska wzniesiona w latach 1422–1433 na terenie Starego Przedmieścia w Gdańsku, następnie rozbudowana do 1514 r. Trójnawowa hala z prezbiterium i kaplicą św. Anny, cenna dla swojej architektury ceglanej ze schodkowymi szczytami elewacji, ażurowymi dekoracjami i smukłymi wieżyczkami. Po reformacji przekształcona w siedzibę Gimnazjum Akademickiego i biblioteki, a od 1872 r. w muzeum. Poważnie zniszczona podczas drugiej wojny światowej, stopniowo odbudowywana od lat 50. Po 1945 r. franciszkanie odzyskali kościół, którego prezbiterium przywrócono w latach 90., a przegrodę chórową z 1493 r. otwarto w 2003. We wnętrzu zachowały się cenne drewniane stalle zakonników z początku XVI w., tryptyki ołtarzowe, epitafia oraz organy z XVIII w. (prospekt organowy odbudowany w 2018 r.). Klasztor zaadaptowany na Muzeum Pomorskie – oddział Muzeum Narodowego z bogatymi zbiorami malarstwa gdańskiego i niderlandzkiego, rzeźby gotyckiej i rzemiosła.