Kolegiata pw. św. Jerzego

Kolegiata na Wzgórzu Lecha w Gnieźnie, której początki sięgają czasów księcia Mieszka I, kiedy to na miejscu pogańskiego kultu wzniesiona została rezydencja książęca z kaplicą. Po spaleniu obiektu w 1192 roku na jego fundamentach powstał nowy kościół św. Jerzego pełniący rolę kościoła grodowego; od XIII wieku pełni funkcję kolegiacką. Jednonawowa budowla z węższym prezbiterium zamkniętym wielobocznie, nakryta sklepieniem żaglastym z przedstawieniami Trójcy Świętej i ewangelistów. Dolne partie wzniesiono z ciosów granitowych, górne z cegły. Zasadniczą bryłę obecną otrzymała po gruntownej przebudowie barokowej w 1782 roku wg projektu Bernarda Landwerbera; w fasadzie zachodniej z tego okresu umieszczono rzeźbę św. Jerzego Marcina Rożka z 1936 roku. We wnętrzu znajdują się ołtarze główny i boczne z około 1782 roku, marmurowe epitafium biskupa Józefa Cybichowskiego oraz fragment romańskiego muru. Od 1974 roku świątynia pozostaje pod opieką Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego.