Kaplica Czartoryskich

Kaplica publiczna bazyliki archikatedralnej na Wawelu, mieszcząca się w przyziemiu wieży Zegarowej z XIV w. Pierwotnie pełniła funkcję kapitularza katedralnego, a w XIX wieku adaptowana została na mauzoleum rodzinne Czartoryskich. W latach 1873–1884 księciu Władysławowi Czartoryskiemu zawdzięcza obecny kształt — przekształcenie według projektu Teofila Żebrawskiego. Wyposażenie tworzy neogotycka krata wejściowa z posążkiem Matki Bożej, ołtarz z tryptykiem wykorzystującym połowiczne rzeźby Stanisława Stwosza z 1501 roku (pochodzące z tryptyku Jana I Olbrachta), oraz epitafium księcia Czartoryskiego pióra Antoniego Madeyskiego. Kaplica przykryta jest sklepieniem gwiaździstym z polichromią wykonaną w 1909 roku przez Karola Maszkowskiego, ze zwornikami zawierającymi herby Polski, kapituły krakowskiej i kard. Zbigniewa Oleśnickiego.