Kościół pw. Świętego Marka

Gotycki kościół krakowski na Starym Mieście, fundowany przez Bolesława V Wstydliwego przed 1263 rokiem dla zakonu Augustianów-Marków. Budowę rozpoczęto w 1263 roku, prezbiterium stanowi najstarszą partię, zaś korpus ze sklepieniem beczkowym dobudowano pod koniec XV wieku. Świątynia przetrwała cztery wielkie pożary (1494, 1528, 1589, 1724) i każdorazowo była odbudowywana. Po kasacji zakonu w 1807 roku przeznaczono ją na inne cele, ostatecznie zaś zachowała się jako gotycka z wczesnobarokowym wnętrzem. W latach 1972–1974 poddana gruntownej restauracji, wpisana do rejestru zabytków w 1974. Wnętrze zawiera drewniany ołtarz główny z warsztatu Baltazara Kuncza (około 1618), figurę Archanioła Michała przypisywaną Baltazarowi Fontanie, ambonę w kształcie serca — emblemat zakonu, kopię gotycką Golgoty oraz kaplicę Matki Boskiej Częstochowskiej z obrazem Madonny.