Kościół pw. Świętego Kazimierza Królewicza

Zabytkowy kościół konwentualny reformatów w Krakowie na Starym Mieście, wzniesiony w latach 1658–1672 jako barokowa świątynia konsekrowana przez biskupa Mikołaja Oborskiego. Fasadę zdobią trzy barokowe płaskorzeźby świętych. We wnętrzu późnobarokowe ołtarze z lat 1745–1748; ołtarz główny zawiera krucyfiks zgodnie z regułą zakonu. Wizerunek św. Kazimierza w bocznym ołtarzu przypisywany jest gdańskiemu malarzu Danielowi Schultzowi (lata 1660–1670). Malowidła na sklepieniu powstały w 1904 z rąk Aleksandra Mroczkowskiego. W 1901 dobudowano kaplicę zawierającą najstarszy zachowany obraz z pierwszego, spalonego kościoła reformatów. W kryptach pod świątynią pochowani są zakonnicy i osoby świeckie od 1672 roku. Poza kościołem, po przeciwnej stronie ulicy, znajduje się czternaście stacji drogi krzyżowej w formie kapliczek z obrazami Męki Pańskiej malowanymi przez Michała Stachowicza w latach 1814–1816. Kościół został ustanowiony Sanktuarium św. Kazimierza dekretem z 2001 roku.