Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego

Świątynia powstała z rozbudowy kaplicy wzniesionej w 1709 roku jako wotum za odwrócenie epidemii dżumy, wzniesionej na polecenie biskupa Andrzeja Załuskiego. Kaplica otaczała rzeźbiony krzyż, przedmiot długowiecznego kultu pielgrzymów. W 1787 roku biskup Ignacy Krasicki położył kamień węgielny pod rozbudowę, poświęcając nową świątynię w 1789 roku. Projekt przygotował architekt Ernest Masuhr z Bisztynka. Budowla wzniesiona w stylu późnobarokowym, murowana z cegły, salowa, na planie prostokąta z prezbiterium od strony zachodniej i odwrotnie orientowana. Wnętrze przykrywa płaski, polichromowany strop drewniany. Wyposażenie obejmuje trzy barokowe ołtarze z końca XVIII wieku — główny zawierający pierwotny rzeźbiony krzyż oraz dwa ołtarze boczne z obrazami Matki Bożej Bolesnej i św. Rocha. Drewniana ambona pochodzi z początku XIX wieku. Świątynia poniosła poważne uszkodzenia w 1945 roku, następnie była remontowana.