Kościół pw. Przemienienia Pańskiego

Późnogotycka świątynia wzniesiona w latach 1595–1603 przy zbiegu ulic Długiej i Garbary w Poznaniu, pierwotnie pod wezwaniem Chrystusa Zbawiciela. Jednonawowy kościół z wieżą przylegającą do północno-zachodniego narożnika i renesansową kruchtą; nazwa obecna pochodzi od tradycyjnego odpustu przypadającego 6 sierpnia. Wnętrze przykrywa trójprzęsłowe sklepienie krzyżowo-żebrowe, ozdobione polichromią z około 1750 roku w stylu baroku wielkopolskiego ukazującą dwanaście scen, odrestaurowaną w 2005–2006. Kościół słynie z figury Salvator Mundi — polichromowanej drewnianej rzeźby renesansowej z połowy XVI wieku, sprowadzonej z Rzymu, otoczonej kultem jako cudownej. We wnętrzu znajdują się dwa witraże poznańskiej pracowni Stanisława Powalisza z 1957 roku, malowidła z początku XX wieku i 1946 roku, neogotyckie wyposażenie z około 1900 roku oraz kamienne portale. Od 1822 roku kościół należy do Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego á Paulo.