Kościół pw. Świętego Jana Jerozolimskiego za Murami

Zabytkowy kościół późnoromański na poznańskiej Komandorii, wzniesiony na przełomie XII i XIII wieku przez zakon joannitów jako jeden z pierwszych kościołów w Polsce, do którego budowy użyto cegły. Pierwotnie pod wezwaniem św. Michała Archanioła (od 1187 roku), przed 1288 rokiem patrona zmieniono na św. Jana Jerozolimskiego. Dwunawowa budowla o zabytkowych murach romańskich w wątku wendyjskim, z gotyckim sklepieniem gwiaździstym w nawach i późnoromańskim sklepieniem krzyżowym w prezbiterium, przeszła liczne przebudowy — w końcu XV wieku (po pożarze) nadano jej cechy gotyckie, ok. 1512 dobudowano nawę boczną i wieżę, w latach 1719–1740 wzniesiono barokową kaplicę grobową pw. Krzyża Świętego. We wnętrzu znajduje się późnogotycki tryptyk z ok. 1520 (Sacra Conversazione), freski Stanisława Teisseyre'a z 1949, barokowy ołtarz z 1737, chrzcielnica piaskowcowa z 1522, witraże Stanisława Pawawalisza. W kaplicy grobowej spoczywają komandorzy Michał Stanisław Dąbowski (zm. 1740) i Andrzej Marcin Miaskowski (zm. 1832). Organy przedsiębiorstwa Müller i Ackerman z Wrocławia (jedyne w Polsce tej firmy zachowane w pierwotnym kształcie) zostały odrestaurowane podczas generalnego remontu w 2017–2018. Skarbiec przechowuje bogaty zespół srebra — m.in. późnogotycką monstrancję wieżyczkową z ok. 1500 roku, kielichy od 1518 roku, puszki i krzyż relikwiarzowy.