Kościół parafialny pw. św. Mikołaja

Drewniany kościół parafialny z ostatniej ćwierci XIV wieku w Tarnowie Pałuckim, wpisany do rejestru zabytków. Badania dendrochronologiczne potwierdzają, że drewno użyte do konstrukcji pochodziło z jesieni 1373 lub zimy 1373/1374 roku, co czyni go jednym z najstarszych drewnianych kościołów w Polsce. Pod obecną świątynią odkryto pozostałości wcześniejszego kościoła lub kaplicy z połowy XIII wieku. Budowla o jednonawowym rzucie ma prezbiterium zamknięte prosto i wieżę słupowo-ramową od strony zachodniej; do prezbiterium przylega asymetrycznie usytuowana zakrystia. Kościół pozostawał pod patronatem cysterów łekneńskich, a następnie wągrowieckich do kasaty klasztoru w 1835/1836 roku. W niewiele zmienionej formie, z remontami głównie w XVII i XVIII wieku, przetrwał do współczesności; restaurację i konserwację przeprowadzono w latach 1995–2001 oraz w 2011 roku. Całość wnętrza — nawa, prezbiterium i zakrystia — pokryta jest wspaniałym zespołem polichromii o dużych walorach historycznych i artystycznych, zawierającym wielowątkową opowieść łączącą ideały pobożności potrydenckiej, mistykę bernardyńską, rozważania teologiczne o Trójcy Świętej, przedstawienia maryjne i chrystologiczne, wizję Sądu Ostatecznego oraz obrazy świętych — między innymi św. Mikołaja, św. Małgorzaty Antiocheńskiej i świętych zakonów cysterskich.