Kościół pw. św. Jakuba Apostoła

Jeden z cenniejszych zabytków architektury kościelnej Wielkopolski, wzniesiony w drugiej połowie XVI wieku w stylu późnogotyckim z wykorzystaniem materiału ze starszego kościoła romańskiego. Budową kierowali Piotr z Szamotuł i Bartosz z Poznania; szczyty zachodnie i wschodnie wykazują cechy późnorenesansowe. Mury zawierają liczne drążone w cegle jamki kształtu kolistego, towarzyszące gotyckim świątyniom Wielkopolski, Lubusza, Pomorza i Warmii, wraz z wyrytymi napisami i datami z XVI i XVII wieku. Trzynawowe wnętrze halowe zawiera gwiazdiste sklepienia w nawie środkowej, prezbiterium i kaplicy oraz sklepienia krzyżowe w nawach bocznych. Kaplica z 1588 roku posiada freski renesansowe, główny ołtarz renesansowy z około 1600 roku (oryginalne obrazy spaliły się podczas oblężenia Warszawy w 1939, następnie zostały odtworzone), ambonę renesansową, ołtarze boczne renesansowe i barokowe oraz belkę tęczową z grupą pasyjną z końca XVI wieku.