Katedra pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Gotycka bazylika katedralna we Włocławku, wznoszana od 1340 roku (poświęcenie kamienia węgielnego przez biskupa Macieja Pałukę), konsekrowana w 1411 po ukończeniu korpusu nawowego; budowa trwała do XVI wieku, obejmując ukończenie wież. Trzynawowa świątynia z wąskim prezbiterium, w którym zastosowano sklepienia gwiaździste nawiązujące do architektury państwa zakonnego krzyżackiego. W drugiej połowie XV wieku dobudowano serie kaplic wokół korpusu głównego, w tym Kaplicę św. Marcina (1527) i Kaplicę Cibavit (1541). W latach 1883–1901 katedrę poważnie regotyzowano: podniesiono i wzbogacono wieże w stylu neogotyckim, dobudowano kaplice wzdłuż nawy północnej i kruchtę zachodnią, wymieniono wiele elementów dekoracyjnych. W 1907 ustanowiono ją bazyliką mniejszą. Wyjątkowe wyposażenie obejmuje witraże gotyckie z około 1350 roku (obecnie w Kaplicy Świętej Barbary), witraże Józefa Mehoffera z 1938, nagrobek biskupa Piotra z Bnina wykonany przez Wita Stwosza w 1494, gotycką drewnianą figurę Matki Bożej z początku XV wieku, obraz Wniebowzięcia przypisywany Janowi Wielkiemu z około 1480, polichromię braci Jasińskich (1900–1901), barokowe stalle z 1683 oraz Wielki Krzyż Tumski z początku XVII wieku. W 2018 roku wpisana na listę pomników historii.