Kościół pw. Świętego Jana Chrzciciela

Późnogotycki kościół wzniesiony w 1538 roku we Włocławku na miejscu świątyni znanej już z 1065 roku, usytuowany nad Wisłą przy Starym Rynku. Jednonawowa budowla o dwuprzęsłowym prezbiterium i nawie o równej szerokości i wysokości, oddzielonych ostrołukowym łukiem tęczowym. Od zachodu przylega przysadzista trójkondygnacyjna wieża zwieńczona barokowym hełmem baniastym z latarnią. Kościół powiększano etapowo — w 1565 roku dobudowano kaplicę od północy, w 1580 roku wieżę, w 1622 roku prezbiterium rozszerzono o półkolistą apsydę, a w 1635 roku powstała kaplica od południa. Wnętrze utrzymane w stylu późnobarokowym i rokokowym zawiera m.in. ołtarz główny z połowy XVIII wieku, dwa ołtarze boczne z trzeciej ćwierci XVIII wieku, barokową chrzcielnicę z XVII wieku, rokokową ambonę i obraz Anioła Stróża z 1635 roku. Budowla wielokrotnie zalewana powodziami Wisły, co upamiętniają wyryte na cegłach ściany daty; zapobiegło temu powstanie Bulwarów w XIX wieku.