Kościół Świętej Elżbiety Węgierskiej

Trójnawowa, siedmioprzęsłowa hala neogotycka wzniesiona w latach 1893–1896 we Wrocławiu przy ul. Grabiszyńskiej według projektu architekta Josepha Ebersa. Budowę sfinansował kardynał Georg von Kopp, a konsekracji dokonał w 1907 roku. Kościół powstał dla sióstr elżbietanek i ich szpitalnego kompleksu. Podczas oblężenia Wrocławia w 1945 roku niemieckie siły wysadziły pierwotnie murowaną wieżę; po wojnie przeprowadzono gruntowną odbudowę, a w 1981 roku wzniesiono nową, stalową wieżę projektu Tadeusza Zipsera i Marka Dobrowolskiego nawiązującą do form gotyckich. We wnętrzu zachowały się przedwojenne elementy neogotyckiego wyposażenia: ołtarze, kamienne zworniki, drewniane prace Brunona Tschötschela z 1937 roku oraz obrazy Juliana Wałdowskiego z początku XX wieku. Od 1990 do 1999 roku montowano piętnaście witraży Haliny Cieślińskiej-Brzeskiej, a w 1995 roku umieszczono organy Józefa Cynara na prospekcie z 1902–1903 roku. Pod podłogą znajduje się krypta pierwotnie przeznaczona dla pochówku sióstr zakonnych.