Kościół pw. Świętego Andrzeja Boboli

Neogotycki kościół wzniesiony w latach 1901–1903 dla parafii ewangelicko-unijnej według projektu berlińskiego architekta Heinricha Seelinga. Po 1945 roku przekazany katolikom i przejęty przez jezuitów w 1946, otrzymując patrona św. Andrzeja Bobolę. Orientowana, jednonawowa świątynia z węższym prezbiterium i kaplicą Matki Bożej wyróżnia się masywną, 76,9-metrową wieżą, kryształowymi sklepieniami oraz bogatymi detalami w postaci ostrołuków, blend i szczytów zdobnionych sterczynami. Dominantę wyposażenia stanowią zabytkowe organy Wilhelma Sauera z 1903 roku — 42-głosowe (pierwotnie 48-głosowe), jedne z największych na Kujawach i Pomorzu. Kościół pełnił znaczną rolę w życiu społecznym i kulturalnym miasta, zwłaszcza jako centrum opozycji solidarnościowej w latach 80., oraz jako miejsce koncertów organowych od 2001 roku.