Kościół pw. Świętego Jana

Gotycki kościół trójnawowy, halowy, położony w Głównym Mieście Gdańska, wznoszący się od około 1360 roku, z budową korpusu ukończoną na przełomie XIV i XV wieku; sklepienia gwiaździste dodano w latach 1463–1465. Pod koniec XIV wieku świątynia zajmowała drugie miejsce pod względem obciążeń podatkowych po kościele Mariackim. W 1456 stała się kościołem parafialnym. Uległa zniszczeniu podczas pożaru w marcu 1945, jednak jej cenne sklepienia i strukturę wzmacniano od lat 90. XX wieku. Obszerna renowacja przeprowadzona w latach 1996–2012 zwróciła świątyni dostępność dla publiczności. Wyposażenie wyróżnia się renesansowym ołtarzem głównym z szarego piaskowca i brunatnego marmuru, wykonanym przez Abrahama van den Blocke'a w latach 1599–1612, przedstawiającym sceny związane ze św. Janem Chrzcicielem. Pozostałe elementy wyposażenia to epitafia barokowe — Adelgundy Zappio z 1664, Johanna Hutzinga z 1594, Wawrzyńca Fabriciusa z 1579 oraz Nathanaela Schrödera z 1668 — reprezentujące połączenie sztuki rzeźbiarskiej i malarskiej. W wieży umieszczono oryginalny dzwon zegarowy z 1543 roku oraz odrestaurowany zegar z czterema tarczami o średnicy ponad 4 metrów.