Kościół pw. Świętego Piotra i Pawła

Jeden z największych kościołów gotyckich w Gdańsku, wzniesiony od 1397 roku jako filia Kościoła Mariackiego. Świątynia o trójnawowej konstrukcji z potężną wieżą (budowaną w latach 1486–1514) przeszła złożoną historię: w 1456 została farą Starego Przedmieścia, a od 1590 do 1958 roku pełniła funkcję głównego kościoła gdańskich ewangelików reformowanych, gdzie odprawiano nabożeństwa w języku polskim, angielskim, francuskim i niemieckim. Budynek wielokrotnie ucierpiał w wyniku pożarów (1424, 1521) i ostrzału (1734, 1807, 1813, 1945); szczególnie zniszczył go szturm Armii Czerwonej w 1945 roku, jednak po II wojnie światowej poddano go gruntownej rekonstrukcji (1976–1992). Z pierwotnego wyposażenia zachowały się średniowieczne kamienne chrzcielnice, rokokowa kaplica Uphagenów z 1774 roku z epitafium, renesansowa stalla z nawy północnej, gotycka chrzcielnica z XV wieku oraz kolekcja żyrandoli z XVII wieku. Po 1958 roku kościół należy do Kościoła katolickiego; w jego wnętrzu od 2007 roku znajduje się cudowny obraz Matki Bożej Łaskawej Stanisławowskiej z przełomu XVII i XVIII wieku.