Bazylika Przenajświętszej Trójcy

Zabytkowa bazylika kościoła św. Trójcy w Krakowie, konsekrowana w 1223 roku, od 1957 posiadająca godność bazyliki mniejszej. Dominikanie, ze św. Jackiem na czele, przybyli do Krakowa w 1222 roku i otrzymali od biskupa Iwona Odrowąża istniejący już kościół parafialny. Obecną gotycką świątynię wzniesiono po najeździe Mongołów w 1241 roku; pierwotnie trójnawową halę przebudowano na przełomie XIV i XV wieku na kościół bazylikowy. Katastrofalny pożar miasta w 1850 roku zniszczył wnętrze, a jego rekonstrukcja (1850–1884) pod kierunkiem architekta Teofila Żebrawskiego oraz późniejsza aranżacja przeora Mariana Pavoniego w duchu neogotyku nadały świątyni współczesny wygląd. We wnętrzu znajduje się szereg kaplic z arcydziełami sztuki: kaplica Różańcowa z polichromią Teodora Baltazara Stachowicza i Bąkowskich, kaplica Zbaraskich (1628–1633) z czarnego marmuru, oraz kaplica św. Jacka z barokowym grobem świętego i stiukami Baltazara Fontany (1695–1703). W bazylice pochowani są książę Leszek Czarny (zm. 1288) i humanista Filip Kallimach (zm. 1496). Organy firmy Rieger z 1890 roku (opus 756) posiadają 30 głosów i mechaniczną trakturę. Przylegający do kościoła klasztor obejmuje trzy wirydarze i zawiera romańskie relikty, w tym identyfikowany z pierwotnym kościołem refektarz z XII wieku, oraz gotyckie elementy od XIII wieku. W 2022 roku otwarte zostało Muzeum Dominikanów z kolekcją obrazów T